The Lightning Seeds - four winds

   นับตั้งแต่ปี 1996 ที่ออก dizzy heights แล้วแป๊กนั้นทั้ง Ian Broudie และเพื่อนๆ ก็แอบไปอยู่มุมตึกกันหมด อย่าได้ไปพูดถึง tilt ที่ออกมาปี 1999 หีือ 10 ปีที่แล้วเลย มันช่างเงียบเชียบเอามากๆ

   อาจจะพูดได้ว่า The Lightning Seeds คือผู้ที่ทำให้ Brit pop ล่มสลาย เพราะนอกจากจะทำให้ตัวเองเดือดร้อน ยังพาเพื่อนๆร่วมขบวนล้มหายตายจากไปเยอะแยะ แต่ตัว Ian Broudie ก้อยังไปออกงานเดี่ยวที่ค่อนข้างเงียบ และพอไปโปรดิวซ์งานให้คนอื่นเค้าก็ไม่ได้หยิบจับกลิ่นของ Ian Brodie หรือ The Lightning Seeds เข้าไปใส่ด้วยแม้แต่น้อย

   จนเมื่อเวลาล่วงเลยมา 10 ปีเต็ม พวกเขาอาจคิดได้ว่าในเมื่อ Disco, Synth-pop หลายวงกลับมาได้ แล้วทำไมวง brit-pop, bubblegum-pop อย่างพวกเขาจะกลับมาไม่ได้

   ที่จริงอาจจะเป็นเรื่องดีด้วยซ้ำ ในเมื่อพวกเขากลับมาวันที่โลกนี้ไม่มี New Order อีกแล้ว บางที The Lightning Seeds อาจจะได้ขึ้นชั้นมาแทนที่วงอันดับหนึ่งของ synth-pop ด้วยสำเนียงของ Ian Broudie ก็ละม้ายคล้ายเสียงของ Bernard Sumner อยู่ไม่น้อย ส่วนของดนตรี ถ้าเอาจริงเอาจังแบบเมื่อก่อนThe Lightning Seeds ก็ไม่ได้แพ้ไปซักเท่าไหร่ แถมยังดูน่ารักกว่าด้วยซ้ำ สองสิ่งที่จะแพ้ New Order คือท่วงทำนองเบสของ Peter Hook และเนื้อเพลงที่หดหู่แต่คึกคักเท่านั้น

   ไม่ว่าพวกเขาจะขึ้นไปแทนได้หรือไม่ สำคัญที่ว่าวันนี้ยังเหลือแฟนของวงอยู่มากน้อยแค่ไหน ซึ่งเราคิดว่าสาวก brit-pop ยังคงให้กำลังใจ และคิดถึงอยู่ แต่ที่น่าห่วงคือวงจะทำให้มีแฟนใหม่เพิ่มได้อย่างไร

   กับ four winds พวกเขารักษาภาพและมาตราฐานของวงได้อย่างดี แต่พวกเขาดันเกลี่ยเพลงไม่ดีเท่าไหร่ เพลงคึกคักที่เป็นจุดขายให้แฟนใหม่ดันไปกองรวมกันอยู่ด้านท้ายอัลบั่มซะหมด แถมฟัีงๆไปเรายังได้สำเนียงของ The Cure, Rialto อีกต่างหาก เราไม่แน่ใจว่า Ian Broudie ฟังเพลงของ Louis Elliot มากไปหรือเปล่าด้วยซ้ำ

   ณ วันนี้ พวกเขายังไม่มีทางขึ้นไปแทนที่ New Order ได้(หรือบางทีอาจจะไม่มีวันนั้น) แต่โอกาสยังไม่ปิด ถ้าพวกเขากลับมาทำได้อย่างที่เคยฝากผลงานชิ้นเยี่ยมไว้กับ Jollification

   หรือเพราะว่าวงไหนที่ได้ทำเพลงเชียร์ทีมชาติอังกฤษแล้วมักจะจบไม่สวย ยกเว้นแต่ New Order วงเดียวเท่านั้น

6/10