Pete Yorn - Back & Fourth

   พี่ชายของใครก็ไม่รู้ชอบโผล่มาออกอัลบั่มใหม่โดยไม่บอกใครให้รู้กันล่วงหน้า ที่ชื่ออัลบั่มบอกแบบตรงไปตรงมาว่า "เฮ๊ย...กลับมาแล้ว และ นี่คือชุดที่สี่นะเฟร้ย"

   หลังจากที่ทำอัลบั่มไตรภาคจบสิ้นไปแล้ว แฟนๆของเค้าคงคิดสงสัยว่า เพลงของ Pete Yorn ในไตรภาคใหม่นี้จะเป็นยังไงกันแน่ แน่นอนเราก็ด้วย

   เมื่อก่อนเราเคยคิดเล่นๆ(เล่นๆจริงๆ) ว่าวันนึง Pete Yorn คงจะกลายร่างไปเป็นแบบเดียว หรือละม้ายคล้ายกับ Bruce Springsteen ซึ่งมาถึงตอนนี้เราก็ชักจะหวั่นใจว่าความคิดเล่นๆ จะกลายเป็นจริง

   ไม่ใช้ว่าเราไม่ชอบเพลงของน้า Bruce แต่เราแค่อยากให้ Pete Yorn ยังคงเป็นแบบตัวของตัวเอง แต่...แน่นอน เป็นไปไม่ได้ เพราะคนเราต้องพัฒนากันอยู่ตลอดเวลา จะให้มานั่งทำ strange condition ภาคสี่ ภาคห้าอยู่ได้ยังไง

   นับตั้งแต่ day i forgot เราเริ่มเห็น Pete Yorn ใส่ดนตรี คลาสสิคร๊อคเข้ามาในเพลงของเขามากขึ้น แม้ไม่หนักหน่วง แต่ไลน์กีต้าร์มันก็อฟ้องอยู่ในตัว และต่อเนื่องมาถึง nightcrawler

   แต่กับ back & fourth นี้ เขาใส่กีต้าร์อะคลูสติคเข้ามามากขึ้น และเบนเข็มทิศทางดนตรีไปทาง ดฟล์ค และ คันทรีมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งเราไม่คิดว่าเขาจะหนีดนตรีร๊อคไปไหนหรอก แต่โฟล์ค และ คันทรี คือดนตรีที่ติดตัวเขามาตั้งแต่ชุดแรกแล้ว

   ลองสังเกตุกันดีๆจาก life on a chain ที่จะกลายร่างเป็นเพลงลูกทุ่งอยู่แล้ว

   เพลงในอัลบั่มนี้เป็นเสมือนน้ำตาลเทียมที่ให้ความหวาน แต่ไม่ฉ่ำเท่ากับ musicforthemorningafter ส่วนเนื้อเพลงนั้นไม่ต้องห่วง เพราะ Pete Yorn ถนัดเหลือเกินกับเพลงช้าๆ ตัดพ้อ หรือเพลงบอกรักจังหวะกลางๆ

   บางทีคำว่า back ของชื่ออัลบั่ม อาจบ่งบอกถึงว่าเขากลับมาแล้ว และกลับไปที่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง แต่เราจะสนใจไปทำไม ในเมื่อเสียงเพลงของเขายังคงเล่นก้องอยู่ในโสตประสาท ช่วยให้จิตใจเราสบาย แถมไม่เป็นอันตรายกันคนที่เป็นโรคเบาหวานอีกด้วย

   หนึ่งในบุคคลสำคัญของเรานับตั้งแต่เข็มนาฬิกาพาเราข้ามมาถึงปี 2000

8.5/10

ยังไม่ได้ฟังเลย
นี่เรา ช้ากว่าเพื่อนอีกแล้ว เหรอ?